
2. अन्यनाम — रावणवधः इति अपि विख्यातम्।
3. विधिः — महाकाव्यम्; व्याकरणप्रधानं शिक्षात्मकं काव्यविशेषम्।
4. विषयः — रामायणकथानुसारं श्रीरामस्य चरितम्, विशेषतः रावणवधपर्यन्तं कथा।
5. विशेषलक्षणम् — काव्येन सह पाणिनीयव्याकरणस्य (अष्टाध्यायी) सूत्राणां प्रयोगात्मकं प्रदर्शनम्।
6. शैक्षणिकमहत्त्वम् — व्याकरणाध्ययनार्थं आदर्शग्रन्थः; काव्यं पठन् व्याकरणज्ञानं स्वयमेव दृढीभवति।
7. संरचना — अष्टाध्याय्यनुकरणेन काण्डविभागः; पदरूपनिर्माणं, धातुप्रयोगः, समासाः, तद्धिताः, कृदन्ताः च व्यवस्थितरूपेण दर्शिताः।
8. भाषाशैली — सुसंबद्धा, शुद्धा, शास्त्रीयव्याकरणनिष्ठा; अलंकारप्रयोगः मर्यादितः।
9. अलंकारदृष्टिः — शब्दालङ्कारप्रधानता, न तु अर्थालङ्कारविस्तारः।
10. रसप्रधानता — वीररसः प्रमुखः; करुण-शान्त-रसाः सहायकाः।
11. काव्यस्वरूपम् — न केवलं रसमयमहाकाव्यम्, अपि तु व्याकरणप्रयोगशाला इव।
12. साहित्ये स्थानम् — संस्कृतमहाकाव्यपरम्परायां शिक्षात्मककाव्यरूपेण अद्वितीयस्थानम्।
13. विद्वत्स्वीकृतिः — वैयाकरणैः विशेषादरणीयम्; छात्राणां व्याकरणाभ्यासे अत्यन्तम् उपयोगी।
14. प्रभावः — परवर्तीकाव्येषु व्याकरणनिष्ठशैलीनां प्रेरणास्रोतः।
15. आधुनिकमहत्त्वम् — संस्कृतव्याकरणपाठ्यक्रमेषु, शास्त्रकाव्यसमन्वयस्य आदर्शरूपेण अद्यापि पठ्यते।