
- कविः - रेवाप्रसादद्विवेदी, आधुनिकसाहित्यस्रष्टा।
- विधिः — आधुनिकं संस्कृतमहाकाव्यम्।
- काव्यप्रकृतिः — ऐतिहासिक–राष्ट्रीयप्रधानं काव्यम्।
- विषयः — भारतदेशस्य स्वातन्त्र्यप्राप्तेः महती कथा।
- कथासारः — पराधीनतायाः दुःखात् आरभ्य स्वातन्त्र्यप्राप्तेः उत्सवपर्यन्तं राष्ट्रसङ्घर्षस्य वर्णनम्।
- प्रधानभावः — देशभक्तिः।
- अनुभावाः — त्यागः, वीरता, धैर्यम्, आत्मबलिदानम्।
- नायकभावना — अस्मिन् काव्ये राष्ट्रमेव नायकत्वेन प्रतिष्ठितम्।
- चरित्रनिर्माणम् — क्रान्तिकारिणां, देशभक्तानां, सामान्यजनानां च सामूहिकचित्रणम्।
- नारीचित्रणम् — मातृशक्तेः, नारीवीर्यस्य, त्यागभावस्य च प्रभावपूर्णं निरूपणम्।
- युवकभूमिका — युवजनानां राष्ट्रोद्धारे महत्त्वपूर्णं योगदानम्।
- रसप्रधानता — वीररसः प्रमुखः, करुणरसः शान्तरसश्च सहायकौ।
- नैतिकसन्देशः — स्वातन्त्र्यं त्यागेन, संयमेन, एकतया च लभ्यते।
- दार्शनिकदृष्टिः — स्वाधीनता मानवस्य जन्मसिद्धः अधिकारः इति तत्त्वप्रतिपादनम्।
- भाषाशैली — ओजस्विनी, प्रेरणाप्रदा, भावगाम्भीर्ययुक्ता।
- अलङ्कारप्रयोगः — उपमा, रूपक, अनुप्रासादीनां यथोचितप्रयोगः।
- छन्दोवैचित्र्यम् — परम्परागत-आधुनिक-छन्दानां समन्वयः।
- ऐतिहासिकसन्दर्भाः — स्वातन्त्र्य-आन्दोलनसम्बद्धानां घटनानां काव्यात्मकसङ्केतः।
- सांस्कृतिकदृष्टिः — भारतीयसंस्कृतेः, परम्परायाः, राष्ट्रियैक्यस्य च संरक्षणम्।
- उद्देश्यम् — जनमानसे राष्ट्रभावनायाः जागरणम्।
- साहित्ये स्थानम् — आधुनिकसंस्कृतमहाकाव्यपरम्परायां गौरवपूर्णः ग्रन्थः।