Theodore McCarthy 
४/३/२०२६, ६:०३:५१ अ (4/3/2026, 6:03:51 PM)
नमस्कारं
हृ आदा धात्वोः किम् भेदम्?
मन्ये आदा पृथक् पृथक् हरन् शक्नोति,च हृ पूर्नविषयम् संहरति॥
तद्यथा "अपूपस्य अपूपादाय अपूपोऽवशिष्यते"--
आदत्तापूपहस्ते च अवशिष्टापूपस्थालिकायाम ॥
योऽपूपस्य (खण्ड-)आददान् न पूर्णापूपं संहरति, हस्तेऽप्यपूपः ।
यो हरत्यपूपं स अन्यं किञ्चिन्न शिनाष्टि वा?
गणिते अनन्तो भूतो विषयः, अप्यस्य च बहूनि विसर्गान्तराणि
किं पूर्नैव च पृथक् विसृष्टः? एतस्मिन्नपूपस्य पूर्नता खण्डतायाम्
अन्यथा ॐ सर्वेषुध्वनिश्क्त्या पूर्णता आगच्छति विश्वशब्दात् ॥
किं मन्यध्वे?
Namaskaram
I think aadaa takes discretely, and h.r takes the whole thing.
For example: "take (aadaaya) a cake from a cake and a cake remains"
There is cake in my hand and cake on the table.
Who takes (aadaaya) a cake (piecewise) from a cake, does not take the whole cake
but still has cake in his hand;
but one who takes (h.r) the cake leaves none for others, right?
In math infinity has become a thing, but of this there are many types of infinity.
Can we also not differentiate fullness (purna)? In this example, the fullness of a cake was in its ability to be taken apart by pieces. In another case, OM, by the power of being the sound in everything, being the sound of the universe, achieves another kind of fullness [which is in reference the Vedic verse which inspired this thought].
What do you think?
१५ 
३८.८ सह. 
॥नादत्ते कस्यचित्पापं ॥५-१५॥ इति श्रीमद्भागवद्गीतायाम् ॥ यत्र पुनःपुनः हर्तुं भवेत् तथः आदाधातूपयोगं कर्तुम् अर्हति ॥ यः पापं कृत्वा सः पापं पुनर्कुर्वन् ॥ यस्यापूपस्य खण्डो ह्रियते, तस्य विषयः पूर्णतायाम् विद्यते -- विषयवत् पूर्णताया मम अर्थैव ॥ पापस्य पूर्णतास्ति च यः पूर्णतापूर्वक आदाधातुर् मम अर्थैव सत्॥ मन्त्रे प्रणवस्य पूर्णतेदम् अदश्च च तत्पूर्णात् पूर्णमुदच्यते ॥ पापं पूर्णं नोच्यते, यदिदं पापम्, तथो मम मति पापंश्चेदम् न । पूर्णतायाः पूर्णं न क्रमते ॥ अपूप यस्य पूर्णं तत खण्डमयैव हि, तस्य विषयवतः परिमित्यस्ति च । खण्डान्तेऽपूपं नास्ति, तथः तस्य पूर्णता परवत् ॥ प्रणवः पूर्णदः पूर्णिदं पूर्णात् पूर्णमुदच्यते, तथः तस्य पूर्णता परवन्न तत्परम् ॥
त्रिणी पूर्णतां मन्ये
- इदं पूर्णता (सुखं वा पापं ये, तान्परेभिरादेय)
- अदः पूर्णता (खण्दविषयवत्)
- परपूरणता (आदायोऽप्यक्षरः)