☰

संस्कृत धातुरूप - मुस्त् (Samskrit Dhaturoop - must)

मुस्त्

अर्थः (Hindi): ढेर करना, बटोरना, एकत्र करना, राशि करना

Meaning (English): to collect, to pile, to make a heap

लट्लकारः (परस्मैपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयति	मुस्तयतः	मुस्तयन्ति
मध्यमपुरुषः	मुस्तयसि	मुस्तयथः	मुस्तयथ
उत्तमपुरुषः	मुस्तयामि	मुस्तयावः	मुस्तयामः

लिट्लकारः (परस्मैपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयाञ्चकार, मुस्तयामास, मुस्तयाम्बभूव	मुस्तयाञ्चक्रतुः, मुस्तयामासतुः, मुस्तयाम्बभूवतुः	मुस्तयाञ्चक्रुः, मुस्तयामासुः, मुस्तयाम्बभूवुः
मध्यमपुरुषः	मुस्तयाञ्चकर्थ, मुस्तयामासिथ, मुस्तयाम्बभूविथ	मुस्तयाञ्चक्रथुः, मुस्तयामासथुः, मुस्तयाम्बभूवथुः	मुस्तयाञ्चक्र, मुस्तयामास, मुस्तयाम्बभूव
उत्तमपुरुषः	मुस्तयाञ्चकर, मुस्तयाञ्चकार, मुस्तयामास, मुस्तयाम्बभूव	मुस्तयाञ्चकृव, मुस्तयामासिव, मुस्तयाम्बभूविव	मुस्तयाञ्चकृम, मुस्तयामासिम, मुस्तयाम्बभूविम

लुट्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयिता	मुस्तयितारौ	मुस्तयितारः
मध्यमपुरुषः	मुस्तयितासि	मुस्तयितास्थः	मुस्तयितास्थ
उत्तमपुरुषः	मुस्तयितास्मि	मुस्तयितास्वः	मुस्तयितास्मः

लृट्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयिष्यति	मुस्तयिष्यतः	मुस्तयिष्यन्ति
मध्यमपुरुषः	मुस्तयिष्यसि	मुस्तयिष्यथः	मुस्तयिष्यथ
उत्तमपुरुषः	मुस्तयिष्यामि	मुस्तयिष्यावः	मुस्तयिष्यामः

लोट्लकारः (परस्मैपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयतात्, मुस्तयताद्, मुस्तयतु	मुस्तयताम्	मुस्तयन्तु
मध्यमपुरुषः	मुस्तय, मुस्तयतात्, मुस्तयताद्	मुस्तयतम्	मुस्तयत
उत्तमपुरुषः	मुस्तयानि	मुस्तयाव	मुस्तयाम

लङ्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अमुस्तयत्, अमुस्तयद्	अमुस्तयताम्	अमुस्तयन्
मध्यमपुरुषः	अमुस्तयः	अमुस्तयतम्	अमुस्तयत
उत्तमपुरुषः	अमुस्तयम्	अमुस्तयाव	अमुस्तयाम

विधिलिङ्लकारः (परस्मैपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयेत्, मुस्तयेद्	मुस्तयेताम्	मुस्तयेयुः
मध्यमपुरुषः	मुस्तयेः	मुस्तयेतम्	मुस्तयेत
उत्तमपुरुषः	मुस्तयेयम्	मुस्तयेव	मुस्तयेम

आशीर्लिङ्लकारः (परस्मैपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्त्यात्, मुस्त्याद्	मुस्त्यास्ताम्	मुस्त्यासुः
मध्यमपुरुषः	मुस्त्याः	मुस्त्यास्तम्	मुस्त्यास्त
उत्तमपुरुषः	मुस्त्यासम्	मुस्त्यास्व	मुस्त्यास्म

लुङ्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अमुमुस्तत्, अमुमुस्तद्	अमुमुस्तताम्	अमुमुस्तन्
मध्यमपुरुषः	अमुमुस्तः	अमुमुस्ततम्	अमुमुस्तत
उत्तमपुरुषः	अमुमुस्तम्	अमुमुस्ताव	अमुमुस्ताम

लृङ्लकारः (परस्मैपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अमुस्तयिष्यत्, अमुस्तयिष्यद्	अमुस्तयिष्यताम्	अमुस्तयिष्यन्
मध्यमपुरुषः	अमुस्तयिष्यः	अमुस्तयिष्यतम्	अमुस्तयिष्यत
उत्तमपुरुषः	अमुस्तयिष्यम्	अमुस्तयिष्याव	अमुस्तयिष्याम

लट्लकारः (आत्मनेपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयते	मुस्तयेते	मुस्तयन्ते
मध्यमपुरुषः	मुस्तयसे	मुस्तयेथे	मुस्तयध्वे
उत्तमपुरुषः	मुस्तये	मुस्तयावहे	मुस्तयामहे

लिट्लकारः (आत्मनेपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयाञ्चक्रे, मुस्तयामास, मुस्तयाम्बभूव	मुस्तयाञ्चक्राते, मुस्तयामासतुः, मुस्तयाम्बभूवतुः	मुस्तयाञ्चक्रिरे, मुस्तयामासुः, मुस्तयाम्बभूवुः
मध्यमपुरुषः	मुस्तयाञ्चकृषे, मुस्तयामासिथ, मुस्तयाम्बभूविथ	मुस्तयाञ्चक्राथे, मुस्तयामासथुः, मुस्तयाम्बभूवथुः	मुस्तयाञ्चकृढ्वे, मुस्तयामास, मुस्तयाम्बभूव
उत्तमपुरुषः	मुस्तयाञ्चक्रे, मुस्तयामास, मुस्तयाम्बभूव	मुस्तयाञ्चकृवहे, मुस्तयामासिव, मुस्तयाम्बभूविव	मुस्तयाञ्चकृमहे, मुस्तयामासिम, मुस्तयाम्बभूविम

लुट्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयिता	मुस्तयितारौ	मुस्तयितारः
मध्यमपुरुषः	मुस्तयितासे	मुस्तयितासाथे	मुस्तयिताध्वे
उत्तमपुरुषः	मुस्तयिताहे	मुस्तयितास्वहे	मुस्तयितास्महे

लृट्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयिष्यते	मुस्तयिष्येते	मुस्तयिष्यन्ते
मध्यमपुरुषः	मुस्तयिष्यसे	मुस्तयिष्येथे	मुस्तयिष्यध्वे
उत्तमपुरुषः	मुस्तयिष्ये	मुस्तयिष्यावहे	मुस्तयिष्यामहे

लोट्लकारः (आत्मनेपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयताम्	मुस्तयेताम्	मुस्तयन्ताम्
मध्यमपुरुषः	मुस्तयस्व	मुस्तयेथाम्	मुस्तयध्वम्
उत्तमपुरुषः	मुस्तयै	मुस्तयावहै	मुस्तयामहै

लङ्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अमुस्तयत	अमुस्तयेताम्	अमुस्तयन्त
मध्यमपुरुषः	अमुस्तयथाः	अमुस्तयेथाम्	अमुस्तयध्वम्
उत्तमपुरुषः	अमुस्तये	अमुस्तयावहि	अमुस्तयामहि

विधिलिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयेत	मुस्तयेयाताम्	मुस्तयेरन्
मध्यमपुरुषः	मुस्तयेथाः	मुस्तयेयाथाम्	मुस्तयेध्वम्
उत्तमपुरुषः	मुस्तयेय	मुस्तयेवहि	मुस्तयेमहि

आशीर्लिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	मुस्तयिषीष्ट	मुस्तयिषीयास्ताम्	मुस्तयिषीरन्
मध्यमपुरुषः	मुस्तयिषीष्ठाः	मुस्तयिषीयास्थाम्	मुस्तयिषीढ्वम्, मुस्तयिषीध्वम्
उत्तमपुरुषः	मुस्तयिषीय	मुस्तयिषीवहि	मुस्तयिषीमहि

लुङ्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अमुमुस्तत	अमुमुस्तेताम्	अमुमुस्तन्त
मध्यमपुरुषः	अमुमुस्तथाः	अमुमुस्तेथाम्	अमुमुस्तध्वम्
उत्तमपुरुषः	अमुमुस्ते	अमुमुस्तावहि	अमुमुस्तामहि

लृङ्लकारः (आत्मनेपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अमुस्तयिष्यत	अमुस्तयिष्येताम्	अमुस्तयिष्यन्त
मध्यमपुरुषः	अमुस्तयिष्यथाः	अमुस्तयिष्येथाम्	अमुस्तयिष्यध्वम्
उत्तमपुरुषः	अमुस्तयिष्ये	अमुस्तयिष्यावहि	अमुस्तयिष्यामहि

← ज्ञप्

खट्ट् →

विचाराः (Your Thoughts)

स्वविचारान् लिखतु (Write your thoughts below)

Loading comment access...

No comments yet. Start the conversation.

✕