☰

संस्कृत धातुरूप - पुण्ट् (Samskrit Dhaturoop - puNT)

पुण्ट्

अर्थः (Hindi): बोलना

Meaning (English): to speak, to talk

लट्लकारः (परस्मैपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टति, पुण्टयति	पुण्टतः, पुण्टयतः	पुण्टन्ति, पुण्टयन्ति
मध्यमपुरुषः	पुण्टयसि, पुण्टसि	पुण्टथः, पुण्टयथः	पुण्टथ, पुण्टयथ
उत्तमपुरुषः	पुण्टयामि, पुण्टामि	पुण्टयावः, पुण्टावः	पुण्टयामः, पुण्टामः

लिट्लकारः (परस्मैपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयाञ्चकार, पुण्टयामास, पुण्टयाम्बभूव, पुपुण्ट	पुण्टयाञ्चक्रतुः, पुण्टयामासतुः, पुण्टयाम्बभूवतुः, पुपुण्टतुः	पुण्टयाञ्चक्रुः, पुण्टयामासुः, पुण्टयाम्बभूवुः, पुपुण्टुः
मध्यमपुरुषः	पुण्टयाञ्चकर्थ, पुण्टयामासिथ, पुण्टयाम्बभूविथ, पुपुण्टिथ	पुण्टयाञ्चक्रथुः, पुण्टयामासथुः, पुण्टयाम्बभूवथुः, पुपुण्टथुः	पुण्टयाञ्चक्र, पुण्टयामास, पुण्टयाम्बभूव, पुपुण्ट
उत्तमपुरुषः	पुण्टयाञ्चकर, पुण्टयाञ्चकार, पुण्टयामास, पुण्टयाम्बभूव, पुपुण्ट	पुण्टयाञ्चकृव, पुण्टयामासिव, पुण्टयाम्बभूविव, पुपुण्टिव	पुण्टयाञ्चकृम, पुण्टयामासिम, पुण्टयाम्बभूविम, पुपुण्टिम

लुट्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयिता, पुण्टिता	पुण्टयितारौ, पुण्टितारौ	पुण्टयितारः, पुण्टितारः
मध्यमपुरुषः	पुण्टयितासि, पुण्टितासि	पुण्टयितास्थः, पुण्टितास्थः	पुण्टयितास्थ, पुण्टितास्थ
उत्तमपुरुषः	पुण्टयितास्मि, पुण्टितास्मि	पुण्टयितास्वः, पुण्टितास्वः	पुण्टयितास्मः, पुण्टितास्मः

लृट्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयिष्यति, पुण्टिष्यति	पुण्टयिष्यतः, पुण्टिष्यतः	पुण्टयिष्यन्ति, पुण्टिष्यन्ति
मध्यमपुरुषः	पुण्टयिष्यसि, पुण्टिष्यसि	पुण्टयिष्यथः, पुण्टिष्यथः	पुण्टयिष्यथ, पुण्टिष्यथ
उत्तमपुरुषः	पुण्टयिष्यामि, पुण्टिष्यामि	पुण्टयिष्यावः, पुण्टिष्यावः	पुण्टयिष्यामः, पुण्टिष्यामः

लोट्लकारः (परस्मैपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टतात्, पुण्टताद्, पुण्टतु, पुण्टयतात्, पुण्टयताद्, पुण्टयतु	पुण्टताम्, पुण्टयताम्	पुण्टन्तु, पुण्टयन्तु
मध्यमपुरुषः	पुण्ट, पुण्टतात्, पुण्टताद्, पुण्टय, पुण्टयतात्, पुण्टयताद्	पुण्टतम्, पुण्टयतम्	पुण्टत, पुण्टयत
उत्तमपुरुषः	पुण्टयानि, पुण्टानि	पुण्टयाव, पुण्टाव	पुण्टयाम, पुण्टाम

लङ्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुण्टत्, अपुण्टद्, अपुण्टयत्, अपुण्टयद्	अपुण्टताम्, अपुण्टयताम्	अपुण्टन्, अपुण्टयन्
मध्यमपुरुषः	अपुण्टः, अपुण्टयः	अपुण्टतम्, अपुण्टयतम्	अपुण्टत, अपुण्टयत
उत्तमपुरुषः	अपुण्टम्, अपुण्टयम्	अपुण्टयाव, अपुण्टाव	अपुण्टयाम, अपुण्टाम

विधिलिङ्लकारः (परस्मैपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयेत्, पुण्टयेद्, पुण्टेत्, पुण्टेद्	पुण्टयेताम्, पुण्टेताम्	पुण्टयेयुः, पुण्टेयुः
मध्यमपुरुषः	पुण्टयेः, पुण्टेः	पुण्टयेतम्, पुण्टेतम्	पुण्टयेत, पुण्टेत
उत्तमपुरुषः	पुण्टयेयम्, पुण्टेयम्	पुण्टयेव, पुण्टेव	पुण्टयेम, पुण्टेम

आशीर्लिङ्लकारः (परस्मैपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्ट्यात्, पुण्ट्याद्	पुण्ट्यास्ताम्	पुण्ट्यासुः
मध्यमपुरुषः	पुण्ट्याः	पुण्ट्यास्तम्	पुण्ट्यास्त
उत्तमपुरुषः	पुण्ट्यासम्	पुण्ट्यास्व	पुण्ट्यास्म

लुङ्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुण्टीत्, अपुण्टीद्, अपुपुण्टत्, अपुपुण्टद्	अपुण्टिष्टाम्, अपुपुण्टताम्	अपुण्टिषुः, अपुपुण्टन्
मध्यमपुरुषः	अपुण्टीः, अपुपुण्टः	अपुण्टिष्टम्, अपुपुण्टतम्	अपुण्टिष्ट, अपुपुण्टत
उत्तमपुरुषः	अपुण्टिषम्, अपुपुण्टम्	अपुण्टिष्व, अपुपुण्टाव	अपुण्टिष्म, अपुपुण्टाम

लृङ्लकारः (परस्मैपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुण्टयिष्यत्, अपुण्टयिष्यद्, अपुण्टिष्यत्, अपुण्टिष्यद्	अपुण्टयिष्यताम्, अपुण्टिष्यताम्	अपुण्टयिष्यन्, अपुण्टिष्यन्
मध्यमपुरुषः	अपुण्टयिष्यः, अपुण्टिष्यः	अपुण्टयिष्यतम्, अपुण्टिष्यतम्	अपुण्टयिष्यत, अपुण्टिष्यत
उत्तमपुरुषः	अपुण्टयिष्यम्, अपुण्टिष्यम्	अपुण्टयिष्याव, अपुण्टिष्याव	अपुण्टयिष्याम, अपुण्टिष्याम

लट्लकारः (आत्मनेपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयते	पुण्टयेते	पुण्टयन्ते
मध्यमपुरुषः	पुण्टयसे	पुण्टयेथे	पुण्टयध्वे
उत्तमपुरुषः	पुण्टये	पुण्टयावहे	पुण्टयामहे

लिट्लकारः (आत्मनेपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयाञ्चक्रे, पुण्टयामास, पुण्टयाम्बभूव	पुण्टयाञ्चक्राते, पुण्टयामासतुः, पुण्टयाम्बभूवतुः	पुण्टयाञ्चक्रिरे, पुण्टयामासुः, पुण्टयाम्बभूवुः
मध्यमपुरुषः	पुण्टयाञ्चकृषे, पुण्टयामासिथ, पुण्टयाम्बभूविथ	पुण्टयाञ्चक्राथे, पुण्टयामासथुः, पुण्टयाम्बभूवथुः	पुण्टयाञ्चकृढ्वे, पुण्टयामास, पुण्टयाम्बभूव
उत्तमपुरुषः	पुण्टयाञ्चक्रे, पुण्टयामास, पुण्टयाम्बभूव	पुण्टयाञ्चकृवहे, पुण्टयामासिव, पुण्टयाम्बभूविव	पुण्टयाञ्चकृमहे, पुण्टयामासिम, पुण्टयाम्बभूविम

लुट्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयिता	पुण्टयितारौ	पुण्टयितारः
मध्यमपुरुषः	पुण्टयितासे	पुण्टयितासाथे	पुण्टयिताध्वे
उत्तमपुरुषः	पुण्टयिताहे	पुण्टयितास्वहे	पुण्टयितास्महे

लृट्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयिष्यते	पुण्टयिष्येते	पुण्टयिष्यन्ते
मध्यमपुरुषः	पुण्टयिष्यसे	पुण्टयिष्येथे	पुण्टयिष्यध्वे
उत्तमपुरुषः	पुण्टयिष्ये	पुण्टयिष्यावहे	पुण्टयिष्यामहे

लोट्लकारः (आत्मनेपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयताम्	पुण्टयेताम्	पुण्टयन्ताम्
मध्यमपुरुषः	पुण्टयस्व	पुण्टयेथाम्	पुण्टयध्वम्
उत्तमपुरुषः	पुण्टयै	पुण्टयावहै	पुण्टयामहै

लङ्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुण्टयत	अपुण्टयेताम्	अपुण्टयन्त
मध्यमपुरुषः	अपुण्टयथाः	अपुण्टयेथाम्	अपुण्टयध्वम्
उत्तमपुरुषः	अपुण्टये	अपुण्टयावहि	अपुण्टयामहि

विधिलिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयेत	पुण्टयेयाताम्	पुण्टयेरन्
मध्यमपुरुषः	पुण्टयेथाः	पुण्टयेयाथाम्	पुण्टयेध्वम्
उत्तमपुरुषः	पुण्टयेय	पुण्टयेवहि	पुण्टयेमहि

आशीर्लिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुण्टयिषीष्ट	पुण्टयिषीयास्ताम्	पुण्टयिषीरन्
मध्यमपुरुषः	पुण्टयिषीष्ठाः	पुण्टयिषीयास्थाम्	पुण्टयिषीढ्वम्, पुण्टयिषीध्वम्
उत्तमपुरुषः	पुण्टयिषीय	पुण्टयिषीवहि	पुण्टयिषीमहि

लुङ्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुपुण्टत	अपुपुण्टेताम्	अपुपुण्टन्त
मध्यमपुरुषः	अपुपुण्टथाः	अपुपुण्टेथाम्	अपुपुण्टध्वम्
उत्तमपुरुषः	अपुपुण्टे	अपुपुण्टावहि	अपुपुण्टामहि

लृङ्लकारः (आत्मनेपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुण्टयिष्यत	अपुण्टयिष्येताम्	अपुण्टयिष्यन्त
मध्यमपुरुषः	अपुण्टयिष्यथाः	अपुण्टयिष्येथाम्	अपुण्टयिष्यध्वम्
उत्तमपुरुषः	अपुण्टयिष्ये	अपुण्टयिष्यावहि	अपुण्टयिष्यामहि

← नण्ट्

रन्ध् →

विचाराः (Your Thoughts)

स्वविचारान् लिखतु (Write your thoughts below)

Loading comment access...

No comments yet. Start the conversation.

✕