☰

संस्कृत धातुरूप - स्पुण्ड् (Samskrit Dhaturoop - spuND)

स्पुण्ड्

अर्थः (Hindi): विनोद करना, हसी करना, थट्टा करना

Meaning (English): to make fun of, to laugh at, to joke

लट्लकारः (परस्मैपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डति, स्पुण्डयति	स्पुण्डतः, स्पुण्डयतः	स्पुण्डन्ति, स्पुण्डयन्ति
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयसि, स्पुण्डसि	स्पुण्डथः, स्पुण्डयथः	स्पुण्डथ, स्पुण्डयथ
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयामि, स्पुण्डामि	स्पुण्डयावः, स्पुण्डावः	स्पुण्डयामः, स्पुण्डामः

लिट्लकारः (परस्मैपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	पुस्पुण्ड, स्पुण्डयाञ्चकार, स्पुण्डयामास, स्पुण्डयाम्बभूव	पुस्पुण्डतुः, स्पुण्डयाञ्चक्रतुः, स्पुण्डयामासतुः, स्पुण्डयाम्बभूवतुः	पुस्पुण्डुः, स्पुण्डयाञ्चक्रुः, स्पुण्डयामासुः, स्पुण्डयाम्बभूवुः
मध्यमपुरुषः	पुस्पुण्डिथ, स्पुण्डयाञ्चकर्थ, स्पुण्डयामासिथ, स्पुण्डयाम्बभूविथ	पुस्पुण्डथुः, स्पुण्डयाञ्चक्रथुः, स्पुण्डयामासथुः, स्पुण्डयाम्बभूवथुः	पुस्पुण्ड, स्पुण्डयाञ्चक्र, स्पुण्डयामास, स्पुण्डयाम्बभूव
उत्तमपुरुषः	पुस्पुण्ड, स्पुण्डयाञ्चकर, स्पुण्डयाञ्चकार, स्पुण्डयामास, स्पुण्डयाम्बभूव	पुस्पुण्डिव, स्पुण्डयाञ्चकृव, स्पुण्डयामासिव, स्पुण्डयाम्बभूविव	पुस्पुण्डिम, स्पुण्डयाञ्चकृम, स्पुण्डयामासिम, स्पुण्डयाम्बभूविम

लुट्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयिता, स्पुण्डिता	स्पुण्डयितारौ, स्पुण्डितारौ	स्पुण्डयितारः, स्पुण्डितारः
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयितासि, स्पुण्डितासि	स्पुण्डयितास्थः, स्पुण्डितास्थः	स्पुण्डयितास्थ, स्पुण्डितास्थ
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयितास्मि, स्पुण्डितास्मि	स्पुण्डयितास्वः, स्पुण्डितास्वः	स्पुण्डयितास्मः, स्पुण्डितास्मः

लृट्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयिष्यति, स्पुण्डिष्यति	स्पुण्डयिष्यतः, स्पुण्डिष्यतः	स्पुण्डयिष्यन्ति, स्पुण्डिष्यन्ति
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयिष्यसि, स्पुण्डिष्यसि	स्पुण्डयिष्यथः, स्पुण्डिष्यथः	स्पुण्डयिष्यथ, स्पुण्डिष्यथ
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयिष्यामि, स्पुण्डिष्यामि	स्पुण्डयिष्यावः, स्पुण्डिष्यावः	स्पुण्डयिष्यामः, स्पुण्डिष्यामः

लोट्लकारः (परस्मैपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डतात्, स्पुण्डताद्, स्पुण्डतु, स्पुण्डयतात्, स्पुण्डयताद्, स्पुण्डयतु	स्पुण्डताम्, स्पुण्डयताम्	स्पुण्डन्तु, स्पुण्डयन्तु
मध्यमपुरुषः	स्पुण्ड, स्पुण्डतात्, स्पुण्डताद्, स्पुण्डय, स्पुण्डयतात्, स्पुण्डयताद्	स्पुण्डतम्, स्पुण्डयतम्	स्पुण्डत, स्पुण्डयत
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयानि, स्पुण्डानि	स्पुण्डयाव, स्पुण्डाव	स्पुण्डयाम, स्पुण्डाम

लङ्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्पुण्डत्, अस्पुण्डद्, अस्पुण्डयत्, अस्पुण्डयद्	अस्पुण्डताम्, अस्पुण्डयताम्	अस्पुण्डन्, अस्पुण्डयन्
मध्यमपुरुषः	अस्पुण्डः, अस्पुण्डयः	अस्पुण्डतम्, अस्पुण्डयतम्	अस्पुण्डत, अस्पुण्डयत
उत्तमपुरुषः	अस्पुण्डम्, अस्पुण्डयम्	अस्पुण्डयाव, अस्पुण्डाव	अस्पुण्डयाम, अस्पुण्डाम

विधिलिङ्लकारः (परस्मैपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयेत्, स्पुण्डयेद्, स्पुण्डेत्, स्पुण्डेद्	स्पुण्डयेताम्, स्पुण्डेताम्	स्पुण्डयेयुः, स्पुण्डेयुः
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयेः, स्पुण्डेः	स्पुण्डयेतम्, स्पुण्डेतम्	स्पुण्डयेत, स्पुण्डेत
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयेयम्, स्पुण्डेयम्	स्पुण्डयेव, स्पुण्डेव	स्पुण्डयेम, स्पुण्डेम

आशीर्लिङ्लकारः (परस्मैपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्ड्यात्, स्पुण्ड्याद्	स्पुण्ड्यास्ताम्	स्पुण्ड्यासुः
मध्यमपुरुषः	स्पुण्ड्याः	स्पुण्ड्यास्तम्	स्पुण्ड्यास्त
उत्तमपुरुषः	स्पुण्ड्यासम्	स्पुण्ड्यास्व	स्पुण्ड्यास्म

लुङ्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुस्पुण्डत्, अपुस्पुण्डद्, अस्पुण्डीत्, अस्पुण्डीद्	अपुस्पुण्डताम्, अस्पुण्डिष्टाम्	अपुस्पुण्डन्, अस्पुण्डिषुः
मध्यमपुरुषः	अपुस्पुण्डः, अस्पुण्डीः	अपुस्पुण्डतम्, अस्पुण्डिष्टम्	अपुस्पुण्डत, अस्पुण्डिष्ट
उत्तमपुरुषः	अपुस्पुण्डम्, अस्पुण्डिषम्	अपुस्पुण्डाव, अस्पुण्डिष्व	अपुस्पुण्डाम, अस्पुण्डिष्म

लृङ्लकारः (परस्मैपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्पुण्डयिष्यत्, अस्पुण्डयिष्यद्, अस्पुण्डिष्यत्, अस्पुण्डिष्यद्	अस्पुण्डयिष्यताम्, अस्पुण्डिष्यताम्	अस्पुण्डयिष्यन्, अस्पुण्डिष्यन्
मध्यमपुरुषः	अस्पुण्डयिष्यः, अस्पुण्डिष्यः	अस्पुण्डयिष्यतम्, अस्पुण्डिष्यतम्	अस्पुण्डयिष्यत, अस्पुण्डिष्यत
उत्तमपुरुषः	अस्पुण्डयिष्यम्, अस्पुण्डिष्यम्	अस्पुण्डयिष्याव, अस्पुण्डिष्याव	अस्पुण्डयिष्याम, अस्पुण्डिष्याम

लट्लकारः (आत्मनेपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयते	स्पुण्डयेते	स्पुण्डयन्ते
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयसे	स्पुण्डयेथे	स्पुण्डयध्वे
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डये	स्पुण्डयावहे	स्पुण्डयामहे

लिट्लकारः (आत्मनेपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयाञ्चक्रे, स्पुण्डयामास, स्पुण्डयाम्बभूव	स्पुण्डयाञ्चक्राते, स्पुण्डयामासतुः, स्पुण्डयाम्बभूवतुः	स्पुण्डयाञ्चक्रिरे, स्पुण्डयामासुः, स्पुण्डयाम्बभूवुः
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयाञ्चकृषे, स्पुण्डयामासिथ, स्पुण्डयाम्बभूविथ	स्पुण्डयाञ्चक्राथे, स्पुण्डयामासथुः, स्पुण्डयाम्बभूवथुः	स्पुण्डयाञ्चकृढ्वे, स्पुण्डयामास, स्पुण्डयाम्बभूव
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयाञ्चक्रे, स्पुण्डयामास, स्पुण्डयाम्बभूव	स्पुण्डयाञ्चकृवहे, स्पुण्डयामासिव, स्पुण्डयाम्बभूविव	स्पुण्डयाञ्चकृमहे, स्पुण्डयामासिम, स्पुण्डयाम्बभूविम

लुट्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयिता	स्पुण्डयितारौ	स्पुण्डयितारः
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयितासे	स्पुण्डयितासाथे	स्पुण्डयिताध्वे
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयिताहे	स्पुण्डयितास्वहे	स्पुण्डयितास्महे

लृट्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयिष्यते	स्पुण्डयिष्येते	स्पुण्डयिष्यन्ते
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयिष्यसे	स्पुण्डयिष्येथे	स्पुण्डयिष्यध्वे
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयिष्ये	स्पुण्डयिष्यावहे	स्पुण्डयिष्यामहे

लोट्लकारः (आत्मनेपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयताम्	स्पुण्डयेताम्	स्पुण्डयन्ताम्
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयस्व	स्पुण्डयेथाम्	स्पुण्डयध्वम्
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयै	स्पुण्डयावहै	स्पुण्डयामहै

लङ्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्पुण्डयत	अस्पुण्डयेताम्	अस्पुण्डयन्त
मध्यमपुरुषः	अस्पुण्डयथाः	अस्पुण्डयेथाम्	अस्पुण्डयध्वम्
उत्तमपुरुषः	अस्पुण्डये	अस्पुण्डयावहि	अस्पुण्डयामहि

विधिलिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयेत	स्पुण्डयेयाताम्	स्पुण्डयेरन्
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयेथाः	स्पुण्डयेयाथाम्	स्पुण्डयेध्वम्
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयेय	स्पुण्डयेवहि	स्पुण्डयेमहि

आशीर्लिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्पुण्डयिषीष्ट	स्पुण्डयिषीयास्ताम्	स्पुण्डयिषीरन्
मध्यमपुरुषः	स्पुण्डयिषीष्ठाः	स्पुण्डयिषीयास्थाम्	स्पुण्डयिषीढ्वम्, स्पुण्डयिषीध्वम्
उत्तमपुरुषः	स्पुण्डयिषीय	स्पुण्डयिषीवहि	स्पुण्डयिषीमहि

लुङ्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अपुस्पुण्डत	अपुस्पुण्डेताम्	अपुस्पुण्डन्त
मध्यमपुरुषः	अपुस्पुण्डथाः	अपुस्पुण्डेथाम्	अपुस्पुण्डध्वम्
उत्तमपुरुषः	अपुस्पुण्डे	अपुस्पुण्डावहि	अपुस्पुण्डामहि

लृङ्लकारः (आत्मनेपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्पुण्डयिष्यत	अस्पुण्डयिष्येताम्	अस्पुण्डयिष्यन्त
मध्यमपुरुषः	अस्पुण्डयिष्यथाः	अस्पुण्डयिष्येथाम्	अस्पुण्डयिष्यध्वम्
उत्तमपुरुषः	अस्पुण्डयिष्ये	अस्पुण्डयिष्यावहि	अस्पुण्डयिष्यामहि

← कुद्

मिन्द् →

विचाराः (Your Thoughts)

स्वविचारान् लिखतु (Write your thoughts below)

Loading comment access...

No comments yet. Start the conversation.

✕