☰

संस्कृत धातुरूप - वर (Samskrit Dhaturoop - vara)

वर

अर्थः (Hindi): इच्छा करना, चाहना, आशा करना

Meaning (English): to wish, to desire, to hope

लट्लकारः (परस्मैपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयति	वरयतः	वरयन्ति
मध्यमपुरुषः	वरयसि	वरयथः	वरयथ
उत्तमपुरुषः	वरयामि	वरयावः	वरयामः

लिट्लकारः (परस्मैपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयाञ्चकार, वरयामास, वरयाम्बभूव	वरयाञ्चक्रतुः, वरयामासतुः, वरयाम्बभूवतुः	वरयाञ्चक्रुः, वरयामासुः, वरयाम्बभूवुः
मध्यमपुरुषः	वरयाञ्चकर्थ, वरयामासिथ, वरयाम्बभूविथ	वरयाञ्चक्रथुः, वरयामासथुः, वरयाम्बभूवथुः	वरयाञ्चक्र, वरयामास, वरयाम्बभूव
उत्तमपुरुषः	वरयाञ्चकर, वरयाञ्चकार, वरयामास, वरयाम्बभूव	वरयाञ्चकृव, वरयामासिव, वरयाम्बभूविव	वरयाञ्चकृम, वरयामासिम, वरयाम्बभूविम

लुट्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयिता	वरयितारौ	वरयितारः
मध्यमपुरुषः	वरयितासि	वरयितास्थः	वरयितास्थ
उत्तमपुरुषः	वरयितास्मि	वरयितास्वः	वरयितास्मः

लृट्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयिष्यति	वरयिष्यतः	वरयिष्यन्ति
मध्यमपुरुषः	वरयिष्यसि	वरयिष्यथः	वरयिष्यथ
उत्तमपुरुषः	वरयिष्यामि	वरयिष्यावः	वरयिष्यामः

लोट्लकारः (परस्मैपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयतात्, वरयताद्, वरयतु	वरयताम्	वरयन्तु
मध्यमपुरुषः	वरय, वरयतात्, वरयताद्	वरयतम्	वरयत
उत्तमपुरुषः	वरयाणि	वरयाव	वरयाम

लङ्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अवरयत्, अवरयद्	अवरयताम्	अवरयन्
मध्यमपुरुषः	अवरयः	अवरयतम्	अवरयत
उत्तमपुरुषः	अवरयम्	अवरयाव	अवरयाम

विधिलिङ्लकारः (परस्मैपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयेत्, वरयेद्	वरयेताम्	वरयेयुः
मध्यमपुरुषः	वरयेः	वरयेतम्	वरयेत
उत्तमपुरुषः	वरयेयम्	वरयेव	वरयेम

आशीर्लिङ्लकारः (परस्मैपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वर्यात्, वर्याद्	वर्यास्ताम्	वर्यासुः
मध्यमपुरुषः	वर्याः	वर्यास्तम्	वर्यास्त
उत्तमपुरुषः	वर्यासम्	वर्यास्व	वर्यास्म

लुङ्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अववरत्, अववरद्	अववरताम्	अववरन्
मध्यमपुरुषः	अववरः	अववरतम्	अववरत
उत्तमपुरुषः	अववरम्	अववराव	अववराम

लृङ्लकारः (परस्मैपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अवरयिष्यत्, अवरयिष्यद्	अवरयिष्यताम्	अवरयिष्यन्
मध्यमपुरुषः	अवरयिष्यः	अवरयिष्यतम्	अवरयिष्यत
उत्तमपुरुषः	अवरयिष्यम्	अवरयिष्याव	अवरयिष्याम

लट्लकारः (आत्मनेपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयते	वरयेते	वरयन्ते
मध्यमपुरुषः	वरयसे	वरयेथे	वरयध्वे
उत्तमपुरुषः	वरये	वरयावहे	वरयामहे

लिट्लकारः (आत्मनेपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयाञ्चक्रे, वरयामास, वरयाम्बभूव	वरयाञ्चक्राते, वरयामासतुः, वरयाम्बभूवतुः	वरयाञ्चक्रिरे, वरयामासुः, वरयाम्बभूवुः
मध्यमपुरुषः	वरयाञ्चकृषे, वरयामासिथ, वरयाम्बभूविथ	वरयाञ्चक्राथे, वरयामासथुः, वरयाम्बभूवथुः	वरयाञ्चकृढ्वे, वरयामास, वरयाम्बभूव
उत्तमपुरुषः	वरयाञ्चक्रे, वरयामास, वरयाम्बभूव	वरयाञ्चकृवहे, वरयामासिव, वरयाम्बभूविव	वरयाञ्चकृमहे, वरयामासिम, वरयाम्बभूविम

लुट्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयिता	वरयितारौ	वरयितारः
मध्यमपुरुषः	वरयितासे	वरयितासाथे	वरयिताध्वे
उत्तमपुरुषः	वरयिताहे	वरयितास्वहे	वरयितास्महे

लृट्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयिष्यते	वरयिष्येते	वरयिष्यन्ते
मध्यमपुरुषः	वरयिष्यसे	वरयिष्येथे	वरयिष्यध्वे
उत्तमपुरुषः	वरयिष्ये	वरयिष्यावहे	वरयिष्यामहे

लोट्लकारः (आत्मनेपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयताम्	वरयेताम्	वरयन्ताम्
मध्यमपुरुषः	वरयस्व	वरयेथाम्	वरयध्वम्
उत्तमपुरुषः	वरयै	वरयावहै	वरयामहै

लङ्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अवरयत	अवरयेताम्	अवरयन्त
मध्यमपुरुषः	अवरयथाः	अवरयेथाम्	अवरयध्वम्
उत्तमपुरुषः	अवरये	अवरयावहि	अवरयामहि

विधिलिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयेत	वरयेयाताम्	वरयेरन्
मध्यमपुरुषः	वरयेथाः	वरयेयाथाम्	वरयेध्वम्
उत्तमपुरुषः	वरयेय	वरयेवहि	वरयेमहि

आशीर्लिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	वरयिषीष्ट	वरयिषीयास्ताम्	वरयिषीरन्
मध्यमपुरुषः	वरयिषीष्ठाः	वरयिषीयास्थाम्	वरयिषीढ्वम्, वरयिषीध्वम्
उत्तमपुरुषः	वरयिषीय	वरयिषीवहि	वरयिषीमहि

लुङ्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अववरत	अववरेताम्	अववरन्त
मध्यमपुरुषः	अववरथाः	अववरेथाम्	अववरध्वम्
उत्तमपुरुषः	अववरे	अववरावहि	अववरामहि

लृङ्लकारः (आत्मनेपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अवरयिष्यत	अवरयिष्येताम्	अवरयिष्यन्त
मध्यमपुरुषः	अवरयिष्यथाः	अवरयिष्येथाम्	अवरयिष्यध्वम्
उत्तमपुरुषः	अवरयिष्ये	अवरयिष्यावहि	अवरयिष्यामहि

विचाराः (Your Thoughts)

स्वविचारान् लिखतु (Write your thoughts below)

Loading comment access...

No comments yet. Start the conversation.

✕