गुरु-शिष्ययोः संवादः नरसिंहजयन्ती

गुरुः — वत्स! अद्य नरसिंहजयन्ती अस्ति। किं त्वम् एतस्य महत्त्वं जानासि वा?

शिष्यः — गुरो! अल्पं जानामि। कृपया विस्तरेण वदतु।

गुरुः — एषा जयन्ती भगवतः विष्णोः चतुर्थावतारस्य भगवान्नरसिंहस्य अवतरणदिवसः अस्ति। सः भक्तं प्रह्लादं रक्षितवान्।

शिष्यः — किं सः नरसिंहः अर्धनरः अर्धसिंहः च आसीत्?

गुरुः — एवं सत्यम्। हिरण्यकशिपोः वरः आसीत् यत् तं न मनुष्यः न पशुः न देवः हन्यात्। एतदर्थं भगवान्नरसिंहावतारं धृतवान्।

शिष्यः — अद्भुतम्! भगवतः लीला अगम्या।

गुरुः — अस्मिन् दिवसे उपवासः, जपः, पूजनं च अत्यन्तं फलप्रदं भवति।

शिष्यः — अहम् अपि उपवासं कृत्वा पूजनं करिष्यामि।

गुरुः — उत्तमं वत्स! भक्त्या युक्तः भव, तदा भगवत्कृपा लभ्यते।

शिष्यः — किं विशेषं मन्त्रं वा स्तोत्रम् अपि पठनीयम्?

गुरुः — आम्। नरसिंहकवचं पठनेन महत्फलं लभ्यते।

शिष्यः — अहम् अद्य तत् पाठम् अवश्यं करोमि।

गुरुः — साधुः! भक्तानां रक्षणं भगवान्नरसिंहस्य धर्मः एव।