☰

संस्कृत धातुरूप - स्कु (Samskrit Dhaturoop - sku)

स्कु

अर्थः (Hindi): कूदना, फुदकना, ऊपर उठाना, उड़ाना, आच्छादित करना, ढकना

Meaning (English): to jump, to leap, to make something fly, to pull up, to cover

लट्लकारः (परस्मैपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कुनाति, स्कुनोति	स्कुनीतः, स्कुनुतः	स्कुनन्ति, स्कुन्वन्ति
मध्यमपुरुषः	स्कुनासि, स्कुनोषि	स्कुनीथः, स्कुनुथः	स्कुनीथ, स्कुनुथ
उत्तमपुरुषः	स्कुनामि, स्कुनोमि	स्कुनीवः, स्कुनुवः, स्कुन्वः	स्कुनीमः, स्कुनुमः, स्कुन्मः

लिट्लकारः (परस्मैपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	चुस्काव	चुस्कुवतुः	चुस्कुवुः
मध्यमपुरुषः	चुस्कविथ, चुस्कोथ	चुस्कुवथुः	चुस्कुव
उत्तमपुरुषः	चुस्कव, चुस्काव	चुस्कुविव	चुस्कुविम

लुट्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कोता	स्कोतारौ	स्कोतारः
मध्यमपुरुषः	स्कोतासि	स्कोतास्थः	स्कोतास्थ
उत्तमपुरुषः	स्कोतास्मि	स्कोतास्वः	स्कोतास्मः

लृट्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कोष्यति	स्कोष्यतः	स्कोष्यन्ति
मध्यमपुरुषः	स्कोष्यसि	स्कोष्यथः	स्कोष्यथ
उत्तमपुरुषः	स्कोष्यामि	स्कोष्यावः	स्कोष्यामः

लोट्लकारः (परस्मैपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कुनातु, स्कुनीतात्, स्कुनीताद्, स्कुनुतात्, स्कुनुताद्, स्कुनोतु	स्कुनीताम्, स्कुनुताम्	स्कुनन्तु, स्कुन्वन्तु
मध्यमपुरुषः	स्कुनीतात्, स्कुनीताद्, स्कुनीहि, स्कुनु, स्कुनुतात्, स्कुनुताद्	स्कुनीतम्, स्कुनुतम्	स्कुनीत, स्कुनुत
उत्तमपुरुषः	स्कुनवानि, स्कुनानि	स्कुनवाव, स्कुनाव	स्कुनवाम, स्कुनाम

लङ्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्कुनात्, अस्कुनाद्, अस्कुनोत्, अस्कुनोद्	अस्कुनीताम्, अस्कुनुताम्	अस्कुनन्, अस्कुन्वन्
मध्यमपुरुषः	अस्कुनाः, अस्कुनोः	अस्कुनीतम्, अस्कुनुतम्	अस्कुनीत, अस्कुनुत
उत्तमपुरुषः	अस्कुनवम्, अस्कुनाम्	अस्कुनीव, अस्कुनुव, अस्कुन्व	अस्कुनीम, अस्कुनुम, अस्कुन्म

विधिलिङ्लकारः (परस्मैपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कुनीयात्, स्कुनीयाद्, स्कुनुयात्, स्कुनुयाद्	स्कुनीयाताम्, स्कुनुयाताम्	स्कुनीयुः, स्कुनुयुः
मध्यमपुरुषः	स्कुनीयाः, स्कुनुयाः	स्कुनीयातम्, स्कुनुयातम्	स्कुनीयात, स्कुनुयात
उत्तमपुरुषः	स्कुनीयाम्, स्कुनुयाम्	स्कुनीयाव, स्कुनुयाव	स्कुनीयाम, स्कुनुयाम

आशीर्लिङ्लकारः (परस्मैपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कूयात्, स्कूयाद्	स्कूयास्ताम्	स्कूयासुः
मध्यमपुरुषः	स्कूयाः	स्कूयास्तम्	स्कूयास्त
उत्तमपुरुषः	स्कूयासम्	स्कूयास्व	स्कूयास्म

लुङ्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्कौषीत्, अस्कौषीद्	अस्कौष्टाम्	अस्कौषुः
मध्यमपुरुषः	अस्कौषीः	अस्कौष्टम्	अस्कौष्ट
उत्तमपुरुषः	अस्कौषम्	अस्कौष्व	अस्कौष्म

लृङ्लकारः (परस्मैपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्कोष्यत्, अस्कोष्यद्	अस्कोष्यताम्	अस्कोष्यन्
मध्यमपुरुषः	अस्कोष्यः	अस्कोष्यतम्	अस्कोष्यत
उत्तमपुरुषः	अस्कोष्यम्	अस्कोष्याव	अस्कोष्याम

लट्लकारः (आत्मनेपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कुनीते, स्कुनुते	स्कुनाते, स्कुन्वाते	स्कुनते, स्कुन्वते
मध्यमपुरुषः	स्कुनीषे, स्कुनुषे	स्कुनाथे, स्कुन्वाथे	स्कुनीध्वे, स्कुनुध्वे
उत्तमपुरुषः	स्कुने, स्कुन्वे	स्कुनीवहे, स्कुनुवहे, स्कुन्वहे	स्कुनीमहे, स्कुनुमहे, स्कुन्महे

लिट्लकारः (आत्मनेपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	चुस्कुवे	चुस्कुवाते	चुस्कुविरे
मध्यमपुरुषः	चुस्कुविषे	चुस्कुवाथे	चुस्कुविढ्वे, चुस्कुविध्वे
उत्तमपुरुषः	चुस्कुवे	चुस्कुविवहे	चुस्कुविमहे

लुट्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कोता	स्कोतारौ	स्कोतारः
मध्यमपुरुषः	स्कोतासे	स्कोतासाथे	स्कोताध्वे
उत्तमपुरुषः	स्कोताहे	स्कोतास्वहे	स्कोतास्महे

लृट्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कोष्यते	स्कोष्येते	स्कोष्यन्ते
मध्यमपुरुषः	स्कोष्यसे	स्कोष्येथे	स्कोष्यध्वे
उत्तमपुरुषः	स्कोष्ये	स्कोष्यावहे	स्कोष्यामहे

लोट्लकारः (आत्मनेपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कुनीताम्, स्कुनुताम्	स्कुनाताम्, स्कुन्वाताम्	स्कुनताम्, स्कुन्वताम्
मध्यमपुरुषः	स्कुनीष्व, स्कुनुष्व	स्कुनाथाम्, स्कुन्वाथाम्	स्कुनीध्वम्, स्कुनुध्वम्
उत्तमपुरुषः	स्कुनवै, स्कुनै	स्कुनवावहै, स्कुनावहै	स्कुनवामहै, स्कुनामहै

लङ्लकारः (आत्मनेपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्कुनीत, अस्कुनुत	अस्कुनाताम्, अस्कुन्वाताम्	अस्कुनत, अस्कुन्वत
मध्यमपुरुषः	अस्कुनीथाः, अस्कुनुथाः	अस्कुनाथाम्, अस्कुन्वाथाम्	अस्कुनीध्वम्, अस्कुनुध्वम्
उत्तमपुरुषः	अस्कुनि, अस्कुन्वि	अस्कुनीवहि, अस्कुनुवहि, अस्कुन्वहि	अस्कुनीमहि, अस्कुनुमहि, अस्कुन्महि

विधिलिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कुनीत, स्कुन्वीत	स्कुनीयाताम्, स्कुन्वीयाताम्	स्कुनीरन्, स्कुन्वीरन्
मध्यमपुरुषः	स्कुनीथाः, स्कुन्वीथाः	स्कुनीयाथाम्, स्कुन्वीयाथाम्	स्कुनीध्वम्, स्कुन्वीध्वम्
उत्तमपुरुषः	स्कुनीय, स्कुन्वीय	स्कुनीवहि, स्कुन्वीवहि	स्कुनीमहि, स्कुन्वीमहि

आशीर्लिङ्लकारः (आत्मनेपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्कोषीष्ट	स्कोषीयास्ताम्	स्कोषीरन्
मध्यमपुरुषः	स्कोषीष्ठाः	स्कोषीयास्थाम्	स्कोषीढ्वम्
उत्तमपुरुषः	स्कोषीय	स्कोषीवहि	स्कोषीमहि

लुङ्लकारः (आत्मनेपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्कोष्ट	अस्कोषाताम्	अस्कोषत
मध्यमपुरुषः	अस्कोष्ठाः	अस्कोषाथाम्	अस्कोढ्वम्
उत्तमपुरुषः	अस्कोषि	अस्कोष्वहि	अस्कोष्महि

लृङ्लकारः (आत्मनेपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्कोष्यत	अस्कोष्येताम्	अस्कोष्यन्त
मध्यमपुरुषः	अस्कोष्यथाः	अस्कोष्येथाम्	अस्कोष्यध्वम्
उत्तमपुरुषः	अस्कोष्ये	अस्कोष्यावहि	अस्कोष्यामहि

← श्री

स्तुम्भ् →

विचाराः (Your Thoughts)

स्वविचारान् लिखतु (Write your thoughts below)

Loading comment access...

No comments yet. Start the conversation.

✕