☰

संस्कृत धातुरूप - स्तुम्भ् (Samskrit Dhaturoop - stumbh)

स्तुम्भ्

अर्थः (Hindi): रोकना, कठोर होना, बाधा देना

Meaning (English): to stop,to hinder,to become stiff, to obstruct

लट्लकारः (परस्मैपदम्)वर्तमानार्थे लट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्तुभ्नाति, स्तुभ्नोति	स्तुभ्नीतः, स्तुभ्नुतः	स्तुभ्नन्ति, स्तुभ्नुवन्ति
मध्यमपुरुषः	स्तुभ्नासि, स्तुभ्नोषि	स्तुभ्नीथः, स्तुभ्नुथः	स्तुभ्नीथ, स्तुभ्नुथ
उत्तमपुरुषः	स्तुभ्नामि, स्तुभ्नोमि	स्तुभ्नीवः, स्तुभ्नुवः	स्तुभ्नीमः, स्तुभ्नुमः

लिट्लकारः (परस्मैपदम्)भूतानद्यतनपरोक्षार्थे लिट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	तुस्तुम्भ	तुस्तुम्भतुः	तुस्तुम्भुः
मध्यमपुरुषः	तुस्तुम्भिथ	तुस्तुम्भथुः	तुस्तुम्भ
उत्तमपुरुषः	तुस्तुम्भ	तुस्तुम्भिव	तुस्तुम्भिम

लुट्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभविष्यदर्थे लुट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्तुम्भिता	स्तुम्भितारौ	स्तुम्भितारः
मध्यमपुरुषः	स्तुम्भितासि	स्तुम्भितास्थः	स्तुम्भितास्थ
उत्तमपुरुषः	स्तुम्भितास्मि	स्तुम्भितास्वः	स्तुम्भितास्मः

लृट्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभविष्यदर्थे लृट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्तुम्भिष्यति	स्तुम्भिष्यतः	स्तुम्भिष्यन्ति
मध्यमपुरुषः	स्तुम्भिष्यसि	स्तुम्भिष्यथः	स्तुम्भिष्यथ
उत्तमपुरुषः	स्तुम्भिष्यामि	स्तुम्भिष्यावः	स्तुम्भिष्यामः

लोट्लकारः (परस्मैपदम्)आज्ञाद्यर्थेषु लोट्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्तुभ्नातु, स्तुभ्नीतात्, स्तुभ्नीताद्, स्तुभ्नुतात्, स्तुभ्नुताद्, स्तुभ्नोतु	स्तुभ्नीताम्, स्तुभ्नुताम्	स्तुभ्नन्तु, स्तुभ्नुवन्तु
मध्यमपुरुषः	स्तुभान, स्तुभ्नीतात्, स्तुभ्नीताद्, स्तुभ्नुतात्, स्तुभ्नुताद्, स्तुभ्नुहि	स्तुभ्नीतम्, स्तुभ्नुतम्	स्तुभ्नीत, स्तुभ्नुत
उत्तमपुरुषः	स्तुभ्नवानि, स्तुभ्नानि	स्तुभ्नवाव, स्तुभ्नाव	स्तुभ्नवाम, स्तुभ्नाम

लङ्लकारः (परस्मैपदम्)अनद्यतनभूतार्थे लङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्तुभ्नात्, अस्तुभ्नाद्, अस्तुभ्नोत्, अस्तुभ्नोद्	अस्तुभ्नीताम्, अस्तुभ्नुताम्	अस्तुभ्नन्, अस्तुभ्नुवन्
मध्यमपुरुषः	अस्तुभ्नाः, अस्तुभ्नोः	अस्तुभ्नीतम्, अस्तुभ्नुतम्	अस्तुभ्नीत, अस्तुभ्नुत
उत्तमपुरुषः	अस्तुभ्नवम्, अस्तुभ्नाम्	अस्तुभ्नीव, अस्तुभ्नुव	अस्तुभ्नीम, अस्तुभ्नुम

विधिलिङ्लकारः (परस्मैपदम्)विधिनिमन्त्रणाद्यर्थेषु विधिलिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्तुभ्नीयात्, स्तुभ्नीयाद्, स्तुभ्नुयात्, स्तुभ्नुयाद्	स्तुभ्नीयाताम्, स्तुभ्नुयाताम्	स्तुभ्नीयुः, स्तुभ्नुयुः
मध्यमपुरुषः	स्तुभ्नीयाः, स्तुभ्नुयाः	स्तुभ्नीयातम्, स्तुभ्नुयातम्	स्तुभ्नीयात, स्तुभ्नुयात
उत्तमपुरुषः	स्तुभ्नीयाम्, स्तुभ्नुयाम्	स्तुभ्नीयाव, स्तुभ्नुयाव	स्तुभ्नीयाम, स्तुभ्नुयाम

आशीर्लिङ्लकारः (परस्मैपदम्)आशीर्वादार्थे आशीर्लिङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	स्तुभ्यात्, स्तुभ्याद्	स्तुभ्यास्ताम्	स्तुभ्यासुः
मध्यमपुरुषः	स्तुभ्याः	स्तुभ्यास्तम्	स्तुभ्यास्त
उत्तमपुरुषः	स्तुभ्यासम्	स्तुभ्यास्व	स्तुभ्यास्म

लुङ्लकारः (परस्मैपदम्)सामान्यभूतार्थे लुङ्

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्तुम्भीत्, अस्तुम्भीद्	अस्तुम्भिष्टाम्	अस्तुम्भिषुः
मध्यमपुरुषः	अस्तुम्भीः	अस्तुम्भिष्टम्	अस्तुम्भिष्ट
उत्तमपुरुषः	अस्तुम्भिषम्	अस्तुम्भिष्व	अस्तुम्भिष्म

लृङ्लकारः (परस्मैपदम्)हेतुहेतुमद्भावादि लिङ्निमित्तं तत्र भविष्यदर्थे लृङ् क्रियातिपत्तौ

	एकवचनम्	द्विवचनम्	बहुवचनम्
प्रथमपुरुषः	अस्तुम्भिष्यत्, अस्तुम्भिष्यद्	अस्तुम्भिष्यताम्	अस्तुम्भिष्यन्
मध्यमपुरुषः	अस्तुम्भिष्यः	अस्तुम्भिष्यतम्	अस्तुम्भिष्यत
उत्तमपुरुषः	अस्तुम्भिष्यम्	अस्तुम्भिष्याव	अस्तुम्भिष्याम

← स्कु

स्कुम्भ् →

विचाराः (Your Thoughts)

स्वविचारान् लिखतु (Write your thoughts below)

Loading comment access...

No comments yet. Start the conversation.

✕