मायावी-दर्पण-रहस्यम्

राधा — गीते! पश्य, अस्माकं विद्यालये कश्चन नूतनः दर्पणः अस्ति!

गीता — अहो! एषः तु सामान्यः दर्पणः न दृश्यते। अस्य वर्णः प्रतिक्षणं परिवर्तते!

राधा — सत्यम्! यदा अहं दर्पणं पश्यामि, तदा मम पृष्ठतः मयूराः नृत्यन्ति!

गीता — किम्? मम प्रतिबिम्बे तु मयूरस्य स्थाने सिंहाः गर्जन्ति!

राधा — एषः केवलं दर्पणः न, एतत् तु किमपि मायावी-द्वारम् अस्ति!

गीता — पश्य! यदि आवां युगपत् हस्तं स्थापयावः, तर्हि किं भविष्यति?

राधा — चलतु, एकाकिनी न, मिलित्वा एव हस्तं स्थापयिष्यावः! एकं, द्वे, त्रीणि...

गीता — अहो! दर्पणे एकं रमणीयम् उपवनं दृश्यते!

राधा — अद्भुतम्! तत्र सुवर्ण-वृक्षाः सन्ति! आवां तत्र प्रवेशं कुर्वः वा?

गीता — न न, चलतु इतः।

राधा — आम् चलतु।