पाकशाला-परीक्षणम्

काव्या — अये रश्मि! त्वं पाकशालायां किं करोषि? एषः कः सुगन्धः?

रश्मिः — काव्ये! अहं जम्बीर-रसेन नूतनं पानकं प्रस्तौमि।

काव्या — अहो, शीतलं पानकम्! किन्तु त्वं तत्र मरीच-चूर्णं किमर्थं क्षिपसि?

रश्मिः — एषः एव मम नूतनः प्रयोगः! एतेन पानकं तिक्त-मधुरं च भविष्यति।

काव्या — तिक्त-मधुरं पानकम्? मम तु भयं भवति! अहं न पिबामि।

रश्मिः — चिन्ता मास्तु, प्रथमं चषकं मम भ्राता एव पास्यति।

काव्या — अहो! तव भ्राता सदा एव तव प्रयोगस्य मूषकः भवति!

रश्मिः — आम्! पश्य पश्य, सः आगच्छति.....

काव्या — शीघ्रं तस्मै यच्छ! अहं चित्रं गृह्णामि।

रश्मिः — अस्तु, गृह्णातु! सः प्रथमं बिन्दुं पिबति...

काव्या — आम् आम्, पश्यतु अत्र चित्रमिदम्।