समुद्रतटस्य विस्मयः

राधा — मीरे! पश्य, एषः विशालः समुद्रः अस्ति।

मीरा — आम्! जलं नीलं दृश्यते। तरङ्गाः धावन्ति।

राधा — पश्य! सिकतायाम् एका लघु शम्बूकः अस्ति। एषः चलति।

मीरा — अहो! शम्बूकः स्वगृहं पृष्ठे वहति। एतत् विचित्रं ननु?

राधा — सत्यम्! एषः स्वकीये लघु-गृहे वसति।

मीरा — समुद्रमध्ये अपि बहवः जीवाः सन्ति।

राधा — आम्, मीनाः अपि अत्र क्रीडन्ति। तेषां जगत् पृथक् अस्ति।

मीरा — प्रकृतिः सर्वत्र नवीनं पाठं पाठयति।

राधा — उचितम्। सूर्यास्तः भवति, पश्य।

मीरा — अतीव रमणीयम्! आगच्छ, आवां गृहं प्रति चलावः।